Als je in een drukke kroeg staat, waar veel mensen tegelijk aan het praten zijn, kun je degene waarbij jij staat te praten meestal toch best goed volgen. Dat vereist dat je de sprekers op de achtergrond tot op een bepaald niveau kan negeren. Het is een interessante vraag hoe de hersenactiviteit van de luisteraar zich verhoudt tot de activiteit van andere sprekers waar ze naar luisteren (of die ze negeren). Tijdens mijn master in China heb ik een studie gedaan om die vraag te beantwoorden.

BohanMultiTalker

In deze studie hebben we de hersenactivitet van drie personen tegelijkertijd gemeten. Een van hen was de luisteraar, de andere twee waren sprekers. De twee sprekers praatten tegelijkertijd tegen de luisteraar, over een vooraf bepaald onderwerp. We hebben gekeken of hersenactiviteit van de luisteraar meer lijkt op de activiteit van de spreker waarnaar de luisteraar op dat moment luistert dan de spreker die de luisteraar moet negeren. Onze resultaten lieten zien dat hersenactiviteit van de luisteraar inderdaad meer leek op de hersenactiviteit van de spreker naar wie de luisteraar op dat moment luisterde, dan de spreker die genegeerd werd. Dit effect was het sterkst wanneer sprekers en luisteraar kunnen zien: misschien omdat luisteraars zich dan beter konden focusen op de spreker, of omdat gebaren, gezichtsuitdrukkingen en hoofdbewegingen de koppeling tussen hersenenactiviteit van spreker en luisteraar versterkten.

Het lijkt er dus op dat wanneer we in een omgeving zijn met veel achtergrondgeluid, onze hersenactiviteit zich ‘koppelt’ aan het spraaksignaal een spreker, en dat dit ons in staat stelt deze spreker te volgen, terwijl we alle andere signalen negeren. Als promovenda in het Neurobiology of Language departement doe ik meer onderzoek naar het verstaan van sprekers in een context waar veel mensen tegelijk aan het woord zijn.

Geschreven door: Bohan Dai
Vertaald door: Lotte Schoot

Advertenties