Geschreven door: Richard Kunert
Vertaald door: Lotte Schoot & Geertje van Bergen

Als je naar muziek luistert, maakt je brein dan gebruik van dezelfde processen, en zijn dezelfde hersengebieden actief,als wanneer je een boek leest? Deze vraag ligt aan het hart van hoe het brein georganiseerd is – maken de hersenen onderscheid tussen cognitieve domeinen, zoals muziek en taal? In een nieuw artikel bespreek ik een succesvolle manier om deze vraag te kunnen beantwoorden.

Richard_music_language_commentary

Lees de volgende zin, stukje voor stukje:

De boswachter | zag | de mensen | met | een verrekijker | zoeken | naar | eekhoorns.

Veel mensen blijven even hangen bij het woord “zoeken”. Zij denken in eerste instantie dat het de boswachter is die met een verrekijker aan het kijken is. Pas als ze bij het woord “zoeken” aankomen, beseffen ze dat niet de boswachter degene met de verrekijker is, maar de mensen die door de boswachter gezien worden. In 2009 lieten Bob Slevc en zijn collega’s met een aantal simpele experimenten zien dat achtergrondmuziek het moeilijker kan maken om zulke zinnen te herinterpreteren op het moment dat je bij het woord “zoeken” aankomt. Dit geeft aan dat de hersenen voor het verwerken van taal en muziek voor een deel gebruik maken van dezelfde processen, en dus hoogstwaarschijnlijk dezelfde hersengebieden. Welke dat precies zijn, is nog de vraag.

Deze resultaten worden echter niet genoemd in een recent overzichtsartikel door Isabelle Peretz en collega’s, dat precies over dit onderwerp gaat. In het artikel wordt een overzicht gegeven van studies die hersenactivatie rapporteren die geassocieerd wordt met het verwerken van muziek en taal. Ze concluderen dat ‘de vraag of er overlap is tussen hersengebieden verantwoordelijk voor het verwerken van muziek en taal nog steeds geen definitief antwoord kent’. Het is gek dat Peretz en collega’s vragen om bewijs op basis van verschillende methodes, maar alleen maar studies noemen die gebruik maken van MRI scanners (behalve één ECoG studie).

Natuurlijk moet er in een artikel op iets gefocust worden, en kan je als auteur niet alles behandelen, maar ik erger me aan het feit dat onderzoekers zich meer lijken te focusen op onderzoeksmethodes (in het bijzonder hippe en dure methodes zoals functionele MRI) dan op antwoorden (in het bijzonder antwoorden die voortkomen uit elegante, goedkope en degelijke studies naar menselijk gedrag, zoals lezen). Ik besloot dus een artikel te schrijven waarop ik commentaar geef op het artikel van Peretz en collega’s, samen met Bob Slevc. We geven een opsomming van niet minder dan tien studies waarin een gelijkaardige aanpak gebruikt wordt als de eerder genoemde studie van Bob Slevc. Waarom zou iemand deze resultaten willen negeren?

Bekijk de publicatie en beoordeel het zelf: je kunt het artikel hier gratis lezen!

DISCLAIMER: De opinies in deze post worden niet noodzakelijk gedeeld door Bob Slevc.

Advertenties