BINDER2Op 25 april 2013 kwam professor Jeffrey Binder, neuroloog en neurowetenschapper aan het Medical College in Wisconsin (USA), naar het Donders Instituut in Nijmegen om een lezing te geven over ‘semantische cognitie’. Onderzoek naar semantische cognitie gaat over een van de meest fascinerende vragen in de cognitieve neurowetenschappen: hoe wordt semantische informatie – kennis over objecten en abstracte concepten – opgeslagen in het brein?

Door cognitieve wetenschappers  is het algemeen geaccepteerd dat semantische representaties gebaseerd zijn op sensorische (zintuiglijke) en motorische ervaring. Bijvoorbeeld, onze kennis over een kat bestaat uit de visuele representatie van het dier, zijn geur, geluid, het gevoel van een zachte vacht en dat van een spinnende kat op je schoot.

Recent heeft professor Binder een model ontwikkeld van de neurobiologische organisatie van dit soort conceptuele kennis. Hij denkt dat sensorische, motorische en emotiegebieden in de hersenen hun specifieke informatie doorsturen naar speciale integratiegebieden (‘convergence zones’) die meer abstracte representaties van bijvoorbeeld een kat opslaan.

Volgens professor Binder bevatten de integratiegebieden in de temporaalkwab van het brein kennis over objecten. In zijn lezing presenteerde professor Binder een uitbreiding van zijn theorie, waarin hij voorstelde dat groepen hersencellen in de angular gyrus (een hersengebied op de grens tussen de temporaalkwab en de parietaalkwab) betrokken zijn bij  semantische representatie van concepten van relatie, ruimte, oorzaken  en gebeurtenissen.

simanova
Dit zijn de resultaten van de studie van Simanova et al. (2012) in het tijdschrift Cerebral Cortex. Je ziet hier de hersengebieden die vaak geactiveerd worden wanneer proefpersonen objecten herkennen op basis van verschillende soorten informatie (visueel, auditief etc.).

De ideeën van professor Binder zijn  erg relevant  voor het onderzoek van de Neurobiology of Language department. In een recente studie gebruikte ik fMRI (een bepaalde methode om hersenactiviteit te meten) omte onderzoeken welke hersengebieden geactiveerd worden wanneer mensen een object herkennen. Ze konden het object herkennen aan a) zijn naam, b) een afbeelding ervan, of c) zijn karakteristieke geluid. Uit de resultaten bleek dat de overlappende activiteit in de hersenen voor deze drie gevallen gelokaliseerd was in de linker temporaalkwab. Dit bevestigt de hypothese van professor Binder over de rol van dit hersengebied in semantische cognitie.

Irina Simanova is promovenda in het Neurobiology of Language department van Peter Hagoort. De resultaten die ze bespreekt en de afbeelding komen uit het artikel ‘Modality-Independent Decoding of Semantic Information from the Human Brain’ http://cercor.oxfordjournals.org/content/early/2012/10/11/cercor.bhs324.abstract.

Advertenties